Το Βιολί της Προσφοράς -Παρουσίαση μέρους του παιδικού βιβλίου.

Ελπίζουμε να σας αρέσει αυτό που θα ακολουθήσει…

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 1

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στο Μακρινό Βασίλειο ένας σκληρός και άκαρδος βασιλιάς, ο Σάλαζαρ. Αυτός ο άνθρωπος είχε ένα τεράστιο παλάτι όπου οι υπηρέτες έτρεχαν πάνω-κάτω όλη μέρα για να ικανοποιήσουν την παραμικρή επιθυμία του. Ήταν δικά του τα πιο όμορφα και γρήγορα άλογα του κόσμου. Φορούσε τα πιο ωραία και πολυτελή ρούχα. Έτρωγε τα πιο λαχταριστά φαγητά του βασίλειου. Οι υπήκοοί του συμφωνούσαν σε οτιδήποτε έλεγε ή διάταζε γιατί τον φοβόντουσαν. Μα εκείνος, αν και θεωρούσε ότι είχε κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένος, ένιωθε ότι κάτι του έλειπε…

Κι αυτό γιατί δεν μπορούσε πια να χαμογελάσει…

Είχε τόσο πολύ καιρό να του συμβεί που κόντευε να το ξεχάσει.

«Δεν είναι δυνατόν ο σημαντικότερος άνθρωπος του βασίλειου να μην μπορεί να έχει κάτι τόσο απλό, όταν όλοι οι υπόλοιποι φτάνουν ακόμα και να ξεκαρδίζονται σχεδόν χωρίς λόγο!» έλεγε κοιτάζοντας τον καθρέφτη κάθε πρωί.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 2

Έπρεπε λοιπόν να βρει μια λύση στο πρόβλημά του, αλλά χρειαζόταν βοήθεια. Κανείς όμως δεν τον συμπαθούσε για να του την προσφέρει. Γι’ αυτό αποφάσισε να αρχίσει έναν διαγωνισμό. Όποιος θα τον έκανε να χαμογελάσει θα κέρδιζε το βάρος του σε χρυσάφι.

Έτσι όλοι θα προσπαθήσουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να με βοηθήσουν, σκέφτηκε.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 3

Ικανοποιημένος με την ιδέα του, διέταξε όλους τους αγγελιοφόρους να το πουν σε κάθε γωνιά του Μακρινού Βασίλειου.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 4

Και ποιος δεν ήρθε στο διαγωνισμό!

Οι πιο επιδέξιοι ταχυδακτυλουργοί. Οι πιο ισχυροί μάγοι. Οι πιο αστείοι γελωτοποιοί. Και πόσος ακόμα κόσμος με το δικό του κόλπο ή συμβουλή.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 5

Ωστόσο τίποτα και κανένας δεν κατάφερνε να βοηθήσει.

Μέχρι που ένα αγροτόπαιδο, ο Φόντις, αποφάσισε να δοκιμάσει και τη δική του τύχη…

Το αγόρι πίστευε ότι κανείς δεν θα έπρεπε να πάθει κάτι τόσο φοβερό και γι’ αυτό ήθελε να βοηθήσει τον βασιλιά στο πρόβλημά του με τον τρόπο που ήξερε καλύτερα, να πάρει δηλαδή το βιολί του και να τραγουδήσει κάτι στον πιο τρομακτικό άνθρωπο της χώρας για να του φτιάξει το κέφι.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 6

Έτσι, πριν ξεκινήσει, άρχισε τις προετοιμασίες. Άρπαξε λοιπόν το ξύλινο μουσικό όργανο και όσο το καλοκούρδιζε για να βγάζει γλυκούς ήχους, αναρωτιόταν ποιο τραγούδι θα παίξει όταν βρεθεί στο παλάτι. Δεν πέρασε πολύ ώρα κι ένα παιδί στην ίδια ηλικία έτυχε να περνάει από εκεί και να δει τον μικρό μουσικό να προετοιμάζεται. Ήταν ένας φίλος του Φόντι, ο Βελέρε. Εκείνος μόλις είχε αφήσει τα πρόβατα του πατέρα του στο μαντρί και έψαχνε παρέα.

«Τι κάνεις εδώ;» ρώτησε με ενδιαφέρον τον Φόντι πλησιάζοντας.

«Θα πάω στον βασιλιά και θα τον κάνω να χαμογελάσει», απάντησε ο Φόντις με ενθουσιασμό.

Ο Βελέρε παραξενεύτηκε με την τόλμη του μικρού βιολιστή μα γρήγορα το καλοσκέφτηκε και του φάνηκε καλή η ιδέα. Πόσα παιχνίδια, γλυκά, ρούχα και, γενικά, πράγματα που θα έκαναν μικρούς και μεγάλους στο χωριό να ζηλέψουν, θα μπορούσε να αγοράσει κανείς με τέτοιο πλούτο! Πολύ σύντομα μάλιστα αποφάσισε ότι ήταν τόσο καλή ιδέα που έπρεπε να πάει και ο ίδιος στον τρομερό άρχοντα της χώρας. Ήξερε να παίζει φλογέρα και εξασκούταν συχνά όταν έβοσκε τα πρόβατα στο βουνό. Όμως το ίδιο γρήγορα συνειδητοποίησε ότι υπήρχε κι ένα σημαντικό πρόβλημα στο σχέδιό του: Αν κι εκείνος έπαιζε καλούτσικα φλογέρα, ο Φόντις ήταν πιο καλός στη μουσική και ήταν πιο πιθανό να κερδίσει.

Πρέπει να φτάσω πριν απ’ αυτόν… σκέφτηκε με πονηριά ο Βελέρε.

markouizos.wordpress.com - Το Βιολί της Προσφοράς, Εικόνα 7

Χωρίς λοιπόν να πει καν “καλή επιτυχία” στον φίλο του, τον χαιρέτησε, όρμησε στο σπίτι του, πήρε τη φλογέρα και αμέσως ξεκίνησε για το παλάτι.

Τον κουτό, σκεφτόταν ο Βελέρε στο δρόμο, δεν έπρεπε να μου το πει. Θα του κλέψω τη νίκη μέσα από τα χέρια!

Το πονηρό παιδί σχεδόν έβλεπε μπροστά του κιόλας όλα αυτά τα πράγματα που θα μπορούσε να αγοράσει με το χρυσάφι και θα ήταν μόνο δικά του.

«Όλοι θα με ζηλεύουν!» μουρμούριζε μόνο του.

Κι επειδή όσο περνούσε η ώρα το πίστευε όλο και περισσότερο, αποφάσισε να κερδίσει χρόνο στο ταξίδι του και να περάσει μέσα απ’ το δάσος…

Βασίλης Μαρκουίζος.

Advertisements

Posted on 22/12/2013, in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Αν κάνετε κλικ στις εικόνες, θα τις δείτε στις διαστάσεις που τις ετοιμάσαμε με τους συνεργάτες μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: